LIVE IT UP

“Εθελοντισμός vs Παιδεία”

Ο εθελοντισμός είναι μια συγγενής έννοια με την ανιδιοτέλεια και τον αλτρουισμό. Ο εθελοντισμός συχνά αν όχι πάντα συνδέεται με την προσφορά και την υποστήριξη προς αλλήλους. Η αλληλεγγύη είναι μια επίσης συναφή έννοια, όμως δεν είναι πάντοτε χωρίς κόστος.

Στην Μεγάλη Βρετανία το 2011 όταν μετανάστευσα, ήρθα σε επαφή με πολλές οργανώσεις και συλλόγους που φρόντιζαν άστεγους και κοινωνικό-οικονομικά πληγέντες. Μία από αυτές τις οργανώσεις ήταν και οι Samaritans(= Σαμαρίτες). Μια μη κερδοσκοπική οργάνωση όπου δήλωνες εθελοντής με αποτέλεσμα να προσφέρεις την ενεργητική σου ακρόαση χωρίς να συμβουλεύεις τον συνάνθρωπό σου είτε δια ζώσης, είτε τηλεφωνικά. Έμεινα έκπληκτη όταν α)συνειδητοποίησα πόση ανάγκη για βοήθεια υπάρχει σε αυτή την χώρα, ειδικά στον φτωχό νότο της, και β)πόσοι άνθρωποι βρίσκουν νόημα στην εθελοντική προσφορά του εαυτού τους προς ένα και μοναδικό σκοπό: την υποστήριξη του συνανθρώπου…

Η ανθρώπινη επικοινωνία, η ζεστασιά, η αγκαλιά είναι εργαλεία του εθελοντισμού, παράλληλα όμως είναι και οι βασικότερες ανάγκες του ανθρώπου. Ο Abraham Maslow (Αμερικανός ψυχολόγος) μίλησε για την πυραμίδα της αυτοπραγμάτωσης, της οποίας η βάση ξεκινούσε με την τροφή, την ένδυση, την στέγη και όλες τις πρωτογενείς ανάγκες του ανθρώπου. Στο δεύτερο επίπεδο της πυραμίδας  αναφέρεται στην ύψιστη ανάγκη του «ανήκειν», της οικογένειας και της ασφάλειας.(…) Δεν θέλω να πλατειάσω, μιας και με ένα απλό κλικ πλέον ανακαλύπτετε στο λεπτό της σημασία αυτής της πυραμίδας, την οποία αξίζει να μελετήσετε και να ακολουθείτε ως γνώμονα για την πρόοδο της ζωής σας.

Παρόλα αυτά θέλω να τολμήσω να γίνω λίγο προκλητική με ένα θέμα, όπως ο εθελοντισμός γιατί τις πραγματικές του ρίζες τις έχει στην παιδεία του καθενός και στην ανατροφή του. Η πρώτη μου επαφή με τον εθελοντισμό ήρθε πολύ νωρίς στην ζωή μου, καθώς μεγάλωσα από δυο γονείς εθελοντές αιμοδότες και κάθε φορά που τους ρωτούσα γιατί το έκαναν τακτικά και χωρίς φόβο, λάμβανα πάντα την ίδια απάντηση, » γιατί αισθάνομαι καλύτερα». Δεν μεγάλωσαν με ανέσεις, φρόντισαν να μην λείψει τίποτα από την οικογένειά μας, παράλληλα όμως μας μεταλαμπάδευσαν την ευχαρίστηση του να μοιράζεσαι και να βοηθάς… είναι δύσκολο να ξεχάσω τα ατελείωτα τραπέζια σε συγγενείς και φίλους… και η ανοικτή πόρτα που δέσποζε και δεσπόζει ακόμα στο πατρικό μας για όλους τους φίλους, γείτονες και γνωστούς… και κάπως έτσι έμαθα να ζω… και γαλουχήθηκα τόσο εγώ όσο και τα αδέρφια μου. Χωρίς να σημαίνει ότι όλα τα παραπάνω δεν είχαν και τις δυσκολίες τους… τα στριμώγματα και την παντελή έλλειψη της ατομικότητας.

Μετά από όλα αυτά, ήρθε στην ζωή μου το επάγγελμα της Νοσηλευτικής(το πρώτο μου πτυχίο) κ ερωτώ;; Τυχαίο;;; Για όσους με γνωρίζετε, καθόλου τυχαίο θα έλεγα. Η Νοσηλευτική ήρθε καταπέλτης στην ζωή μου, μου άλλαξε την κοσμοθεωρία και πιστέψτε με αν δεν έχεις γενεαλογικές καταβολές αλτρουισμού, δύσκολα επιβιώνεις δίπλα στην ασθένεια, τον θάνατο, την σήψη , την έλλειψη αυτοεξυπηρέτησης του συνανθρώπου και την κακουχία του ανθρώπινου σώματος. Η ψυχή είναι μεγάλο κεφάλαιο για αυτό προτιμώ να μην την θίξω σε αυτό το κείμενο. Μιας και τα τελευταία δέκα χρόνια μελετώ και εργάζομαι με τα «εν οίκω» των ανθρώπινων ψυχών.

Ο εθελοντισμός λοιπόν, είναι τρόπος ζωής και όχι ιδέα. Είναι lifestyle, είναι τέρψη και τροφή της ψυχής. Ο εθελοντισμός παράλληλα σημαίνει και επάρκεια. Όχι υλική, πχ. έχω στέγη, ας βοηθήσω τους άστεγους, ή έχω τροφή, ας δώσω σε αυτούς που δεν έχουν, ο εθελοντισμός χρειάζεται ψυχική επάρκεια και περίσσευμα ανθρωπισμού. Δεν βοηθά αυτός που τρέχει πρώτος να υποστηρίξει τον συνάνθρωπο, για να νοιώσει καλύτερα ο ίδιος. Ανθρωπισμός, είναι ο καθημερινός σεβασμός στην διαφορετικότητα του άλλου, στην ένδεια του γείτονα και στην αέναη βοήθεια των συνανθρώπων μας πασχόντων ή μη.

Έχετε αποθέματα δύναμης και ενέργειας μέσα σας;; Μεγαλώσατε προσφέροντας χείρα βοηθείας στον πλησίον σας;;; Ή μήπως στα μεγάλα τραγικά γεγονότα βρίσκεστε κοντά στην δυστυχία του πλησίον για να νοιώσετε οι ίδιοι καλύτερα..;; ρωτήστε τους εαυτούς σας σε ποιον τύπο εθελοντή ανήκετε.(;)

Σας αφιερώνω την πολύ εύστοχη ρήση , του πολυαγαπημένου μας ποιητή, Γιάννη Ρίτσου :» αυτά που χάθηκαν, αυτά που δεν ήρθαν μην τα κλαίς, αυτά που τά’ χες και δεν τα έδωσες κλάφ´τα

Ηλέκτρα Σιαλμά
Ψυχοθεραπεύτρια
Οικογενειακή Θεραπεία
Ψυχοσεξουαλική συμβουλευτική ζεύγους 
https://eyfransis.gr/elektra-sialma/

www.goonlifestyle.com

Κοινοποιήστε εδώ
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Pin on Pinterest
Pinterest
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on StumbleUpon
StumbleUpon

Comments

comments

beauty beauty

YOU MAY ALSO LIKE
LIVE IT UP

“Ζήσε την εμπειρία του camping!!”

Εμπειρία, κόλλημα, τρόπος ζωής ή ανάγκη; Ότι και αν σε έχει ωθήσει να κάνεις camping (οργανωμένο ή υπαίθριο), το μόνο σίγουρο είναι πως πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για παν ενδεχόμενο.

LIVE IT UP

«Be a traveler»

Η Σιμόν Ντε Μπουβουάρ έλεγε πως ο καλύτερος τρόπος για να συλλάβεις ξανά την αίσθηση της διάρκειας του χρόνου που είχες στην παιδική ηλικία είναι να ταξιδεύεις.