LIVE IT UP

“Το δαιμόνιο της ζήλειας και ..το bullying”

‘Μέσα από το σώμα βγαίνει το δαιμόνιο

 μέσα από το σώμα εκτείνονται 

πλόκαμοι κι αρπαγές προς το άλλο σώμα 

για απομύζηση βλεμμάτων, περίπτυξη 

μελών, εξόρυξη σπλάχνων, εξέχουν αγωγοί σιέλου(…).

Μέσα από την στάχτη των σωμάτων 

πάλι βγαίνει το δαιμόνιο όπως το ιστόρησαν οι ζωγράφοι 

σ΄εκκλησιές που δεν ερήμωσαν τελείως 

το δαιμόνιο με τραγίσια πόδια 

γλώσσα διχαλωτή, μάτια πυρρά, ουρά φιδιού 

τεράστια φουσκωμένη φύση κι όμως λεία 

χωρίς φύλο, ο ανδρόγυνος που λουφάζει μέσα σε όλους μας 

ο πατημένος σκύλος της ασφάλτου 

μ΄έξω να κρέμεται η γλώσσα του αιμάτινη(…)

                            ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ,  απόσπασμα από «Το δαιμόνιο»

Αυτή είναι η μορφή που παίρνει η ζήλεια στην δική μου φαντασία και κυριεύει τον άνθρωπο που γεμίζει με φθόνο για τον συνάνθρωπο, που πολλές φορές έχει την ίδια ορμή με την «σφαίρα» που θέλει να διαπεράσει την ψυχή του άλλου..και να γεμίσει πόνο… Σκληρό ε;; κι όμως είναι κι αυτό μέσα στην ανθρώπινη φύση. 

Η ζήλεια αναφέρεται ως ένα φθοροποιό συναίσθημα που έχει τις ρίζες του στην χαμηλή αυτοεκτίμηση και στην αναζήτηση της αναγνώρισης από τους άλλους.  Παράλληλα, είναι ένας εύκολος τρόπος να ζητήσουμε την προσοχή των άλλων, να γκρινιάξουμε και να διαμαρτυρηθούμε συνήθως χωρίς εμφανή αιτία. Το καλύτερο παράδειγμα που μπορώ να σας μεταφέρω είναι, το πρωτότοκο παιδί που χάνει την ολική προσοχή των γονιών του με τον ερχομό του δευτερότοκου ή του τρίτου τόκου. Το παιδί χάνει τον ρόλο του, χάνει την αμεσότητα με την μητέρα (ειδικά το πρώτο διάστημα, πόσο μάλλον εάν η μητέρα θηλάζει) και ξαφνικά η απειλή γίνεται πιο ορατή, όταν η μητέρα κρατά νυχθημερόν το βρέφος-αδερφάκι στην αγκαλιά της. Η οικογένεια χάνει τις ισορροπίες της καθώς κλείνει μια φάση του κύκλου ζωής της οικογένειας και παράλληλα ανοίγει η επόμενη. Δεν θέλω να σταθώ περισσότερο στο παράδειγμα διότι ευλόγως γεννούνται άπειρα ερωτήματα για άμεση απάντηση, τα οποία θα με οδηγήσουν εκτός του θέματος. Θέλω να υπογραμμίσω όμως, ότι η στάση των γονιών θα είναι καθοριστική στην συμπεριφορά του παιδιού. Και ακόμα περισσότερο η διαχείριση των συναισθημάτων που θα ανακληθούν σε κάθε γονέα από την παιδική του ηλικία και πώς βίωσε ο ίδιος την άφιξη ή μη των αδερφών του, θα είναι γνώμονας της συμπεριφοράς της οικογένειας προς το βρέφος-νέο μέλος.

Η ζήλεια λοιπόν, υπάρχει τόσο μέσα όσο κ έξω από την οικογένεια. Μέσα στην οικογένεια ξεκινά από το ζευγάρι (όπως η ερωτική ζήλεια ή ο ανταγωνισμός στις καριέρες). Έξω από την οικογένεια εμφανίζεται ως ζήλεια στην φιλία (ανασφάλεια και αμφισβήτηση), ζήλεια στο επαγγελματικό περιβάλλον (δυσκολία αποδοχής της εξέλιξης του συναδέρφου) και φυσικά μην ξεχνάτε την ζήλεια του χρήματος και της ευδαιμονίας του άλλου, του γείτονα, του συγγενή, του γνωστού-αγνώστου που σε περίοδο κρίσης γίνεται “κινητός στόχος” του πιο πικρού και φθονερού συναισθήματος… Και κάπου εδώ αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά το γνωστό bullying (ή ο εκφοβισμός) ως λεκτική κακοποίηση που καμιά φορά δυστυχώς γίνεται και σωματική με όλη αυτή την ορμή που έχει. Η κακοποίηση αυτή συνήθως γίνεται ασυνείδητα από τον πομπό και αναλόγως συνειδητή από τον δέκτη. Το άτομο (υποκείμενο) που ξεκινά την κακοποίηση, την εκπέμπει άρτια καθώς την έχει βιώσει άριστα μέσα από το σπίτι του και την αναπαράγει με σχετική ευκολία. Η ζήλεια τον κατακλύζει ως προς τον δέκτη (αντικείμενο κακοποίησης) , ο οποίος δέκτης την βιώνει ανάλογα με τον ρόλο του μέσα στην δική του οικογένεια. Ενίοτε βαριά, ενίοτε ελαφριά πάντα όμως με την αρνητική της ενέργεια και τον φόβο που προκαλεί.

Οι παιδικοί σταθμοί, τα νηπιαγωγεία, τα σχολεία γενικά είναι οι μικρογραφίες της κοινωνίας μας. Αν παρομοιάσουμε με πυραμίδα τριών επιπέδων την εξέλιξη των εαυτών μας ή των παιδιών μας, τότε θα λέγαμε ότι το πρώτο σχολείο των παιδιών είναι η οικογένεια, όπου διδάσκει την έκφραση, την εκγύμναση και την διαχείριση (όρια) των συναισθημάτων στα παιδιά. Σε δεύτερο επίπεδο έρχεται το σχολείο, όπου καλλιεργεί το ήδη υπάρχον συναίσθημα, την κοινωνικότητα και την γνώση στα παιδιά και τελευταίο επίπεδο η κοινωνία. Η κοινωνία, οι νόμοι της, η ομαλή συνύπαρξη των πολιτών της και τα όρια της ελευθερίας και της ανάπτυξης του ενός από τον άλλο… Κι ερωτώ… πόσοι λίγοι είναι οι γονείς που έμαθαν στο παιδί τους να χαίρεται κι να απολαμβάνει ότι έχει (;), πόσοι είναι οι γονείς που δίδαξαν στα παιδιά τους την ολοκλήρωση μέσα από την δημιουργία και την ελεύθερη έκφραση και όχι μέσα από το ανελέητο κυνήγι της ύλης(;) Με απλά λόγια πόσοι από εμάς τους γονείς εξηγούμε στα παιδιά μας για το «ταξίδι μας» επί γής και πώς να το κάνουμε απολαυστικό με την επικοινωνία μας με τους άλλους, με την έκφραση του συναισθήματός μας και την ανάπτυξη της δημιουργικότητάς μας και όχι με στόχο να θρέψουμε το ‘δαιμόνιο’ που λέγαμε στην αρχή…

Με τον κίνδυνο να φανώ δογματική νιώθω την ανάγκηνα αποσαφηνίσω πώς υπάρχουν γονείς που προσπαθούν πολύ για να διδάξουν τις σωστές αξίες και συμπεριφορές στα παιδιά τους όχι στην θεωρία, αλλά με τις πράξεις τους γίνονται παραδείγματα προς μίμηση! Οφείλω να τους αναγνωρίσω αυτή την προσπάθεια και να τους συγχαρώ… 

Ηλέκτρα Σιαλμά
Ψυχοθεραπεύτρια- Οικογενειακή Θεραπεία- Ψυχοσεξουαλική Συμβουλευτική ζεύγους
Msc
 Ψυχικές Διαταραχές-Ομαδική Θεραπεία-Ψυχοφάρμακα
elektra_slm@hotmail.com

Η Ηλέκτρα Σιαλμά είναι μητέρα δυο παιδιών. Εκπαιδεύτηκε, στο Εργαστήριο Διερεύνησης Ανθρωπίνων Σχέσεων, στην Συστημική Θεραπεία. Πραγματοποίησε το μεταπτυχιακό της στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης(Universidad de Barcelona) με τίτλο » Μείζονες ψυχικές διαταραχές-Ομαδική Θεραπεία-Ψυχοφάρμακα». Συνέχισε τις σπουδές της στο Λονδίνο στο Tavistock Centre of Human Relations όπου εκπαιδεύτηκε στην Θεραπεία ζεύγους και στις Ψυχοσεξουαλικές δυσλειτουργίες στο ζευγάρι. Εργάστηκε σε Ψυχιατρική κλινική για 3,5 χρόνια στην Αθήνα. Στην συνέχεια εργάστηκε στο Brighton στο NHS(National Health System), στην κοινωνική υπηρεσία παρακολούθησης οικογενειών με γονείς που βρισκόταν σε εξάρτηση και οικογενειών με μέλη που έπασχαν από ψυχικές νόσους. Παράλληλα, εργάστηκε σε Κέντρο Οικογενείας όπου συνεργάστηκε με τις δικαστικές αρχές με σκοπό την παραμονή των παιδιών στην αρχική τους οικογένεια εάν κ εφόσον οι γονείς ανέπτυσσαν γονικές δεξιότητες. Τέλος, προσφέρει υπηρεσίες συμβουλευτικής κ ψυχοθεραπείας ατομικά και ομαδικά τα τελευταία εφτά χρόνια στην Αγγλία. Eίναι μέλος του ΒΑCP (British Association for Counselling and Psychotherapy).Πρόσφατα επαναπατρίστηκε και έχει το γραφείο της στην Αθήνα.

Go on Lifestyle

Κοινοποιήστε εδώ
Share on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Pin on Pinterest
Pinterest
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on StumbleUpon
StumbleUpon

Comments

comments

beauty beauty

YOU MAY ALSO LIKE
LIVE IT UP

«Γιόγκα ή pilates…; Aσε το σώμα και το νού να αποφασίσει!»

Ότι απ’ τα δυο και να επιλέξεις είναι ένα δώρο προς τον εαυτό σου καθώς θα δεις τον εαυτό σου εσωτερικά και εξωτερικά να αλλάζει, ακόμα και αν δεν είσαι άνθρωπος το γυμναστήριων, των αθλημάτων και των διατροφών γενικότερα!